İnsanlar iki çeşittir, biri kendi keser göbeğini
Biri tabidir başkasına, bilin, yiyemez emeğini

Kimisi ne ahraz, verir ipini, başkalarının eline
Sonra başlar, aynı yerde saymaya döne-döne

Dost! Verme karıya ipini, başlarsın dönmeye
O bir denizdir ne emmeye gelir ne gömmeye

Korkma fırtınalardan, denir erkeklikte işin ne
Bil feryat sonu çalmazsa davul dengi dengine

Varsa, bakışla nem alan yürek, kaçırır engerek
Hayat sevgiyle güzel böyle geldi böyle gidecek

Tutmuşlar el ele, bükülmüş bel, geçmiş zaman
Anla can iki gönül bir olmuşsa samanlık seyran